Pomiar rezystancji odzieży antystatycznej stosowanej na liniach produkcyjnych SMT
W przypadku rozmieszczania komponentów elektronicznych SMT (technologia montażu powierzchniowego) elektryczność statyczna jest generowana w wyniku szybkiego ruchu komponentów podczas-szybkiej pracy maszyny umieszczającej. Napięcie statyczne wynosi około 600 V. Ta elektryczność statyczna prowadzi do pogorszenia wydajności komponentów i może nawet pośrednio wpływać na układy scalone, powodując ich nieprawidłowe działanie.
Odzież antystatyczna jest niezbędnym elementem antystatycznym w produkcji SMT, aby zmniejszyć elektryczność statyczną wytwarzaną przez ludzkie ciało. Jest wykonany z przewodzących drutów metalowych (takich jak drut ze stali nierdzewnej) zmieszanych z bawełną, włóknami syntetycznymi itp., A niektóre są wykonane z włókna węglowego lub przewodzących włókien syntetycznych (takich jak złożone włókna miedziane). W przypadku pocierania o inne przedmioty wytworzona elektryczność statyczna wycieka w wyniku kontaktu z ciałem ludzkim poprzez włókna przewodzące lub jest rozpraszana w wyniku wyładowania koronowego pomiędzy włóknami przewodzącymi, zapobiegając w ten sposób gromadzeniu się elektryczności statycznej.
Jednak noszenie odzieży antystatycznej nie oznacza całkowitej kontroli elektryczności statycznej. Jeśli efekt antystatyczny odzieży zostanie osiągnięty poprzez barwienie, wówczas taka odzież antystatyczna nie różni się niczym od zwykłej odzieży, a nawet może przyspieszać wytwarzanie elektryczności statycznej. Testowanie odporności antystatycznej odzieży roboczej pozwala sprawdzić, czy odzież spełnia wymagania normy GB12014-89 „Antystatyczna odzież robocza”, mierząc wartość rezystancji od punktu-do-. Po pierwsze, antystatyczną odzież roboczą należy położyć na izolującym stole o rezystancji powierzchniowej co najmniej 10¹⁴ Ω, a stół musi być odpowiednio duży. Pomiar rezystancji punkt-punkt należy wykonać co najmniej w trzech różnych miejscach, w tym w szwach odzieży. Należy zastosować ważony miernik rezystancji powierzchniowej (ACL-800). Odległość pomiędzy obiema elektrodami miernika powinna wynosić nie mniej niż 300 mm, a oś łącząca obie elektrody powinna być przeciwna do osi włókien odzieży.